Strona główna
Aktualności
Kalendarz
Komunikaty
Statut szkoły
Programy nauczania
Podręczniki
Dyrekcja
Rada Rodziców
Samorząd Uczn.
Uczniowie
Nauczyciele
Historia szkoły
Nasz patron
Nasza gmina
Osiągnięcia
Ciekawe linki
Kontakt

 

Nasza gmina

Pierwsze wzmianki o Końskowoli można znaleźć w opisach Długosza w "Liber Beneficiorum" diecezji krakowskiej z roku 1442. W wieku XV, na miejscu dzisiejszej osady istniała wieś, której właścicielem był Jan Koniński, od jego nazwiska pochodziła jej pierwotna nazwa - Wola Konińska. Nazwa ta z biegiem czasu uległa przemianom. Aktualnie stosowana nazwa utrwaliła się ostatecznie w wieku XIX.

Drogą małżeństwa Anny Konińskiej z Tęczyńskim, dobra końskowolskie stały się własnością Tęczyńskich. W roku 1532 miecznik krakowski Jerzy Tęczyński, właściciel Końskowoli, na mocy przywileju wydanego przez króla Zygmunta I, wieś tą przemianował na miasto (na prawie magdeburskim). Konińska Wola, ( późniejsza Końskowola), należała kolejno do Wiśniowieckich, Opalińskich i Lubomirskich.

Dziś Końskowola to wieś o charakterze osady miejskiej. Zachował się układ urbanistyczny z regularnym prostokątnym rynkiem, XVIII wiecznym ratuszem pośrodku i jedną pierzeją zamkniętą kościołem parafialnym. Kościół parafialny w Końskowoli pod wezwaniem "Znalezienia Krzyża Świętego" ma nie wyjaśnioną dotąd metrykę. Niewątpliwie jego budowa przeprowadzona była etapami. Kościół murowany powstał w 1624r. Zniszczony przez wojska szwedzkie w 1701. Gruntownej przebudowie, pod kierunkiem architekta Franciszka Meyera, poddano go w latach 1724-1740. Wewnątrz kościoła znajduje się sarkofag Zofii Lubomirskiej, zmarłej w roku 1675, marmurowa płyta poświęcona pamięci Tęczyńskich, a także pomnik poświęcony pamięci dr Karola Knittla, nadwornego lekarza książąt Czartoryskich, a zarazem założyciela szpitala. Przy wejściu na cmentarz kościelny umieszczone są dwa marmurowe nagrobki: jeden poświecony Józefowi Orłowskiemu - generałowi wojsk polskich, komendantowi wojennemu Kamieńca a później Warszawy, drugi poecie Franciszkowi Dionizemu Kniaźninowi. Był on stałym domownikiem Izabeli i Adama Kazimierza Czartoryskich. Ostatnie lata swego życia, podupadłszy na zdrowiu, spędził i zakończył w Końskowoli.

Drugi mniejszy kościół pod wezwaniem św. Anny, został zbudowany w latach 1611-1613 przez księdza Lisowicza. Piękna ta budowla, w stylu renesansu lubelskiego, przypomina swą budową kościół Farny w Kazimierzu Dolnym.

W końcu XVIII wieku, i w początkach XIX, parafia końskowolska szczyciła się znakomitymi, zasłużonymi dla kraju ludźmi nauki i sztuki. Proboszczami byli tu m.in. ksiądz Franciszek Zabłocki - komediopisarz, autor słynnego "Fircyka w zalotach", członek Komisji Edukacji Narodowej; ksiądz Grzegorz Piramowicz - wielki społecznik, członek Komisji Edukacji Narodowej, sekretarz Towarzystwa dla Ksiąg Elementarnych.

W roku 1869 za swój patriotyzm i walkę z caratem miasto Końskowola zapłaciło utratą praw miejskich. Pierwsza wojna światowa spowodowała całkowite zahamowanie rozwoju miasta. Po drugiej wojnie światowej, w nowej rzeczywistości, Końskowola z miasta niegdyś przemysłowego przemieniła się w osadę o charakterze rolniczo-administracyjnym ( z siedzibą urzędu gminnego i parafii ). Obecnie gmina ma charakter raczej rolniczy, bowiem warunki dla rozwoju rolnictwa są bardzo korzystne. Obok rolnictwa istnieje szereg drobnych zakładów przemysłowych, rzemieślniczych i handlowych, zarówno związanych z obsługą rolnictwa jak i nastawionych na rynek zewnętrzny.