Strona główna
Aktualności
Kalendarz
Komunikaty
Statut szkoły
Programy nauczania
Podręczniki
Dyrekcja
Rada Rodziców
Samorząd Uczn.
Nauczyciele
Historia szkoły
Nasz patron
Nasza gmina
Osiągnięcia
Ciekawe linki
Kontakt

 

Nasza gmina

Pierwsze wzmianki o Końskowoli można znaleźć w opisach Długosza w "Liber Beneficiorum" diecezji krakowskiej z roku 1442. W wieku XV, na miejscu dzisiejszej osady istniała wieś, której właścicielem był Jan Koniński, od jego nazwiska pochodziła jej pierwotna nazwa - Wola Konińska. Nazwa ta z biegiem czasu uległa przemianom. Aktualnie stosowana nazwa utrwaliła się ostatecznie w wieku XIX.

Drogą małżeństwa Anny Konińskiej z Tęczyńskim, dobra końskowolskie stały się własnością Tęczyńskich. W roku 1532 miecznik krakowski Jerzy Tęczyński, właściciel Końskowoli, na mocy przywileju wydanego przez króla Zygmunta I, wieś tą przemianował na miasto (na prawie magdeburskim). Konińska Wola, ( późniejsza Końskowola), należała kolejno do Wiśniowieckich, Opalińskich i Lubomirskich.

Dziś Końskowola to wieś o charakterze osady miejskiej. Zachował się układ urbanistyczny z regularnym prostokątnym rynkiem, XVIII wiecznym ratuszem pośrodku i jedną pierzeją zamkniętą kościołem parafialnym. Kościół parafialny w Końskowoli pod wezwaniem "Znalezienia Krzyża Świętego" ma nie wyjaśnioną dotąd metrykę. Niewątpliwie jego budowa przeprowadzona była etapami. Kościół murowany powstał w 1624r. Zniszczony przez wojska szwedzkie w 1701. Gruntownej przebudowie, pod kierunkiem architekta Franciszka Meyera, poddano go w latach 1724-1740. Wewnątrz kościoła znajduje się sarkofag Zofii Lubomirskiej, zmarłej w roku 1675, marmurowa płyta poświęcona pamięci Tęczyńskich, a także pomnik poświęcony pamięci dr Karola Knittla, nadwornego lekarza książąt Czartoryskich, a zarazem założyciela szpitala. Przy wejściu na cmentarz kościelny umieszczone są dwa marmurowe nagrobki: jeden poświecony Józefowi Orłowskiemu - generałowi wojsk polskich, komendantowi wojennemu Kamieńca a później Warszawy, drugi poecie Franciszkowi Dionizemu Kniaźninowi. Był on stałym domownikiem Izabeli i Adama Kazimierza Czartoryskich. Ostatnie lata swego życia, podupadłszy na zdrowiu, spędził i zakończył w Końskowoli.

Drugi mniejszy kościół pod wezwaniem św. Anny, został zbudowany w latach 1611-1613 przez księdza Lisowicza. Piękna ta budowla, w stylu renesansu lubelskiego, przypomina swą budową kościół Farny w Kazimierzu Dolnym.

W końcu XVIII wieku, i w początkach XIX, parafia końskowolska szczyciła się znakomitymi, zasłużonymi dla kraju ludźmi nauki i sztuki. Proboszczami byli tu m.in. ksiądz Franciszek Zabłocki - komediopisarz, autor słynnego "Fircyka w zalotach", członek Komisji Edukacji Narodowej; ksiądz Grzegorz Piramowicz - wielki społecznik, członek Komisji Edukacji Narodowej, sekretarz Towarzystwa dla Ksiąg Elementarnych.

W roku 1869 za swój patriotyzm i walkę z caratem miasto Końskowola zapłaciło utratą praw miejskich. Pierwsza wojna światowa spowodowała całkowite zahamowanie rozwoju miasta. Po drugiej wojnie światowej, w nowej rzeczywistości, Końskowola z miasta niegdyś przemysłowego przemieniła się w osadę o charakterze rolniczo-administracyjnym ( z siedzibą urzędu gminnego i parafii ). Obecnie gmina ma charakter raczej rolniczy, bowiem warunki dla rozwoju rolnictwa są bardzo korzystne. Obok rolnictwa istnieje szereg drobnych zakładów przemysłowych, rzemieślniczych i handlowych, zarówno związanych z obsługą rolnictwa jak i nastawionych na rynek zewnętrzny.